شروع یا پایان

میخوام یکم ادبی بنویسم مگه چی میشه؟

و امشب برایم آغازی دگر بود. آغازی بر پایان. خود نمی دانم چه می گویم. حالم خراب تر از خرابه های شهر است و به سختی نفس می کشم.

دیرزمانی نیست که عاشق شده ام. عاشق دختری که یکبار هم ندیده ام. عجیب است اما حقیقت دارد. می دانم این عشق پایانی نخواهد داشت ...

واقعا؟ واقعا من دوسال نمی تونم باهات حرف بزنم؟ حتما شوخیه. نه اصلا دارم خواب می بینم. صبح بیدار میشم و تو بهم اس ام اس دادی. می دونم که خوابه.

می بینی عشقم . هیچی نشده دیوونه شدم. خدایا این روزا رو زودتر بگذرون.

امشب بهم گفتی صدام رو دوست داری و میخوای صدام رو بشنوی. بدون من عاشق خندیدنتم. وقتی صدای خندت رو می شنوم دلم ضعف میره دوست دارم همون لحظه پیشت باشم و محکم بغلت کنم

انقدر بغض دارم که حتی آب تو گلوم گیر کرد!!

فردا هم که آزمون داری. گفتی نخوندی اما می دونم عشقم اونقدری زرنگ و باهوش هست که نخونده هم ترازش خوب میشه.

فرزانه عزیزم مواظب خودت باش. غصه نخور. بدون هرلحظه به فکرتم .

خواستم یه وب دیگه بسازم اما دلم نیومد. همینجا مطلب می نویسم. امیدوارم یه روز کنار هم بشینیم و  مطالب این وب رو بخونیم.

دوستت دارم تا ابد

خدایا چه شب سختی ...